EMEKÇİLER KÖLE Mİ?

Sevgili okurlar… Yaklaşık olarak yarım yüzyıldır gazetecilik ve gazete-yazarlığı yapıyorum. Bu güne kadar çeÅŸitli gazete ve dergilerde binlerce yazım yayınlandı. Yazılarımın tümü; küresel, ulusal ve bölgesel sorun ve olaylarla ilgiliydi. Nostaljik iç-gezintiler dışında kendimle ve ailemle ilgili tek satır yazmadım.
     Bu yazı ilk oluyor. Umarım son olur !..
     Hemen ekleyeyim ki, ele alacağım konunun toplumsal bir içeriÄŸi bulunmasaydı, yine de, kiÅŸisel sorunlara iliÅŸkin yazı yazmama kuralına sadık kalırdım. Bu, gazete-yazarlığının yazılı olmayan kurallarından birisidir!
     Ben bugün bu yerleÅŸik kuralı, içim daralarak da olsa, çiÄŸneyeceÄŸim! Çünkü, dedim ya, bireysel gibi görünen anlatacağım olay, aslında toplumsal !..
     Montesquieu ÅŸöyle der: Bir kiÅŸiye yapılan haksızlık tüm topluma yapılmış tehdittir “
     BaÅŸtan alalım:
     Bizim çocuklar, Yeni Ufuk’ta, elektrik dağıtımının özelleÅŸmesini izleyen günlerde, binlerce esnaf ve emekçiye adeta kan kusturan ceza uygulamaları ile ilgili iki haber yayınlıyorlar; terör boyutlarına tırmanan elektrik kesme olaylarını protesto ediyorlar. Bu, rutin bir gazetecilik görevidir.
     Rastlantıya bakın ki, haberlerin yayınlandığı günlerde elektrik dağıtım ÅŸirketinin EreÄŸli Åžube Müdürü Bünyamin Önder Çaycuma’ya atanıyor. BaÅŸlarda bu atama, Yeni Ufuk’un haberlerine baÄŸlanıyor. Ama, daha sonra aynı ÅŸirketin üst düzey yöneticilerinin yaptığı yazılı ve bizi ziyaretleri sırasındaki sözlü açıklamaları, bunun doÄŸru olmadığını; Önder’in “ terfian “ Çaycuma’ya atandığını ortaya çıkarıyor.
     “ KiÅŸisel “ dediÄŸim, ama aslında toplumsal olan olay iÅŸte tam bu noktada patlak veriyor !..
     Özetle ÅŸöyle :
     EreÄŸli Belediyesinde çalışan ve aynı zamanda muhasebe servisinden de sorumlu BaÅŸkan yardımcılarından devlet memuru Atike Önder, eÅŸinin Çaycuma’ya atanmasını, öyle olmadığı halde, Yeni Ufuk’a mal ediyor ve bir devlet memurundan beklenmeyen intikamcı tepkiyle, Yeni Ufuk’la hiçbir ilgisi olmayan büyük oÄŸlum Ahmet Naim’i, beÅŸ yıldır çalıştığı muhasebedeki görevinden alıp bir baÅŸka yere veriyor, Ahmet Naim’in yıllık izninin kullandığı sırada, ikinci kez yeri deÄŸiÅŸtiriliyor !..
     Görevden almaların somut bir gerekçesi yok !..
     Atike Hanım, öyle “ uygun “ görüyor !..
     Atike Hanım’ın “ uygun “ gördüÄŸü deÄŸiÅŸiklikleri Belediye BaÅŸkanı Halil Posbıyık da onaylıyor.
     Ä°ÅŸ bununla da bitmiyor!
     Atike Hanım, EreÄŸli Belediyesinin tarihinde bir “ ilk “ e de imza koyuyor; Ahmet Naim’in maaşını yüzde 40’ı aÅŸan bir oranda indiriyor! Ücret düÅŸürme olayı, Belediye BaÅŸkanı Halil Posbıyık baÅŸta olmak üzere BaÅŸkan yardımcıları ve belli-baÅŸlı müdürler tarafından “ haklı “ bulunup oybirliÄŸi ile onaylanıyor !..
     Peki gerekçe?
     Gerekçe yok! Atike Hanım bu kez de böyle “ uygun “ görüyor !..
     Bir cebinde yüksekokul, öteki cebinde fakülte diploması taşıyan Ahmet Naim’e ücret indirimi için somut bir gerekçe gösterilmiyor. Savunması alınmıyor, hatta bilgi bile verilmiyor !.. Belediyenin çok saygın üst düzey yöneticileri, yaşı ve deneyimi nedeniyle özellikle muhasebe konusunda “ derin “ bilgiye sahip olan Atike Hanım’ın önerisi doÄŸrultusunda iÅŸi bitiriyorlar !..
     Bu uygulamayı nasıl nitelemeli peki?
     Sanırım “ kitabına uydurulmuÅŸ “ bir yargısız infazla karşı karşıyayız! Keyfi, antidemokratik, faÅŸizan bir uygulama ile. Bu, kiÅŸisel intikam duygusuna yaslı bir terör olayıdır !..
    Bu olayın sözüm ona “ sosyal-demokrat “ bir belediyede cereyan etmesi ayrıca çok ilginçtir !..
    Söz konusu uygulamayı bir devlet memurunun organize etmesi, sadece O’nun görevini kötüye kullandığını göstermiyor, devletin en azından kağıt üzerindeki güvenilirliÄŸine, sosyalliÄŸine, adalet anlayışına, tarafsızlığına koyu bir gölge de düÅŸürüyor !..
    Devletin EreÄŸli ve Zonguldak’taki tepe yöneticilerinin bu konuda gereken duyarlılığı göstereceklerine inanıyorum.
    Aksi halde, kamu katkılı bir kuruluÅŸta çalışan emekçilerin köle gibi kullanılmaları, hiçbir yasaya ve yönetmeliÄŸe dayanılmadan keyfi baskılara maruz kalmaları, kazanılmış haklarının gaspedilmesi sürecektir.
    Bunu yapmaya hiç kimsenin hakkı yoktur, olmaması gerekir !..
    Bu olay, bu gibi kuruluÅŸlardaki istihdam ve ücret politikasının ne ölçüde dejenere olduÄŸunu da gösteriyor !..